ΝΕΑ & ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΛΕΙΑ
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ:
Αρχική Αύγουστος ’53: Όταν η Ζάκυνθος ισοπεδώθηκε από 7,2 Ρίχτερ- 82 άνθρωποι χάθηκαν, 2.000 σπίτια έγιναν συντρίμμια (ΕΙΚΟΝΕΣ & ΒΙΝΤΕΟ)

Αύγουστος ’53: Όταν η Ζάκυνθος ισοπεδώθηκε από 7,2 Ρίχτερ- 82 άνθρωποι χάθηκαν, 2.000 σπίτια έγιναν συντρίμμια (ΕΙΚΟΝΕΣ & ΒΙΝΤΕΟ)

65 χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που η Ζάκυνθος ισοπεδώθηκε από 7,2 Ρίχτερ που «χτύπησαν» το νησί, με τον σεισμό που σημειώθηκε σήμερα τα ξημερώματα να ξυπνά στους μεγαλύτερους μνήμες από την 12η Αυγούστου του 1953. 

Στις 11:25 το πρωί της 12ης Αυγούστου 1953 σημειώθηκε ο ισχυρότερος και καταστροφικότερος σεισμός, που έκανε συντρίμμια 33.000 το Αργοστόλι, το Ληξούρι και τη Ζάκυνθο, με το Ιόνιο να θρηνεί την απώλεια 455 ανθρώπων. Μόνο στη Ζάκυνθο οι νεκροί ήταν 82.

Άντεξε η Ζάκυνθος τα 6,4 Ρίχτερ που «χτύπησαν» το νησί- Καθίζηση στο λιμάνι και καταστροφές σε σπίτια- Κλειστά σήμερα τα σχολεία

Ο σεισμός είχε διάρκεια 30 δευτερόλεπτων που στάθηκαν όμως ικανά να διαλύσουν πάμπολλα κτίρια στη Ζάκυνθο, Κεφαλονιά και Λευκάδα.

Οι σκηνές που εκτυλίχθηκαν τις επόμενες του σεισμού ώρες υπήρξαν δραματικές, αφού πολίτες με τα χέρια τους έσκαβαν τα χαλάσματα για να μπορέσουν να βρουν άτομα που έχουν εγκλωβιστεί κάτω από τους τοίχους των αρχοντικών και των χαμόσπιτων.

Οι δρόμοι είναι κλειστοί και στο πλοίο Αλκυονίς, που βρίσκεται στο λιμάνι, επιβιβάζονται οι πρώτοι 40 τραυματίες που εντοπίζονται και φεύγουν για το νοσοκομείο της Πάτρας. Οι συνεχείς σεισμικές δονήσεις που ακολουθούν γίνονται αιτία να πέσει και το άγαλμα του Σολωμού στην κεντρική πλατεία. Μετασεισμοί θα κάνουν καθημερινά την εμφάνισή τους μέχρι και τις αρχές του Σεπτέμβρη.

Η πρώτη φωτιά προβάλλει στο κέντρο της πόλης από γνωστό μαγαζί της εποχής και σιγά σιγά, ένα – ένα τα κτίρια αρχίζουν να παραδίδονται στις φλόγες. Η χαριστική βολή στην, ήδη κατεστραμμένη, πολιτεία δίνεται με μια δόνηση που ρίχνει όσα κτίρια δεν είχαν ακόμα καταρρεύσει. Ανάμεσά τους και το επιβλητικό καμπαναριό του Αγίου Διονυσίου.

Κανένα σπίτι στην πόλη δεν μένει όρθιο παρά μόνο η εκκλησία του Αγίου Διονυσίου, το σχολείο του ‘Αμμου, η Εθνική Τράπεζα και η οικία Σαρακίνη στη σημερινή οδό Ελ. Βενιζέλου. Κόβεται κάθε επικοινωνία του νησιού με τον έξω κόσμο και ο Λιμενάρχης του νησιού αναγκάζεται να φύγει εσπευσμένα για την Κυλλήνη και απο κεί ενημερώνει πρώτος τις κρατικές αρχές για το μέγεθος της καταστροφής. Το σήμα του μεταδίδεται στις αθηναϊκές εφημερίδες, οι οποίες εκδίδουν τα πρώτα έκτακτα παραρτήματα.

Το βράδυ φτάνει στη Ζάκυνθο το αρματαγωγό του Β.Ν. ΛΗΜΝΟΣ με εφόδια και υλικό. Στο πλοίο επιβαίνουν ο βουλευτής Γκίγκης Βούλτσος και ο δήμαρχος Νίκος Φιλιώτης. Αργά το βράδυ φτάνει στο νησί ο υπουργός Εθνικής ‘Αμυνας Παν. Κανελλόπουλος με τορπιλάκατο που πήγαινε προς την Κεφαλλονιά. Καθοδόν και χάρη στην παρουσία του ζακυνθινού κυβερνήτη της, Σπ. Πετρόπουλου, προσέγγισε τη Ζάκυνθο. Ο αείμνηστος πολιτικός άφησε στις αρχές του νησιού όλα τα εφόδια που διέθετε το πλοίο με ένα ποσό 100.000 δρχ. για τις πρώτες δαπάνες και αφού περιόδευσε την καιόμενη πολιτεία ενημέρωσε την κυβέρνηση και την επομένη ημέρα το πρωί αναχώρησε.

Η πρώτη ουσιαστική βοήθεια φτάνει το πρωί της Πέμπτης με τα πλοία «Κωστάκης Τόγιας» και «Γλάρος» και περιλαμβάνει υγειονομικό και χειρουργικό υλικό μαζί με γιατρούς και νοσοκόμες. Στις 9 το πρωΐ φτάνει το βρετανικό καταδρομικό ΓΚΑΜΠΙΑ. Λίγη ώρα αργότερα φτάνει ο αρχηγός των μεσογειακών βρετανικών δυνάμεων στη Μεσόγειο, λόρδος Μαουντμάντεν, που στο πρώτο του τηλεγράφημα χαρακτηρίζει την κατάσταση στην πόλη της Ζακύνθου χειρότερη και απ’ αυτή της Χιροσίμας μετά τον βομβαρδισμό της. Από το πλοίο κατεβαίνουν πυροσβεστικές δυνάμεις με τα αναγκαία μέσα και αρχίζουν την κατάσβεση των πυρκαγιών.

Σύμβουλοι Επικοινωνίας
Παροχή υπηρεσιών Στρατηγικής Επικοινωνίας, Πληροφόρησης, Προβολής & Προώθησης Επιχειρήσεων – Φορέων – Φυσικών Προσώπων

75% των σπιτιών ακατοίκητα

Σε αναφορά που έστειλαν οι νομομηχανικοί Γεώργιος Φουρνογεράκης και Ιωάννης Πομόνης ότι το 75% των των κτιρίων κατέστησαν επικίνδυνοι ή απλώς ετοιμόρροποι και το 100% αυτων ακατοίκητα.

Το Διάγγελμα του Αλέξανδρου Παπάγου

Στην Αθήνα, ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Παπάγος συγκάλεσε το Συντονιστικό Κυβερνητικό Συμβούλιο και αποφάσισε την παροχή βοήθειας στους σεισμόπληκτους. Παράλληλα, συγκροτήθηκε μεγάλη επιτροπή εράνου από την αρχιεπισκοπή Αθηνών και ο πρωθυπουργός με διάγγελμά του προς τον ελληνικό λαό κάνει έκκληση για βοήθεια.

Την Παρασκευή το πρωί φτάνει στη Ζάκυνθο το αρματαγωγό «Αλφειός» με σκηνές, εφόδια και φαρμακευτικό υλικό. Μία διμοιρία του Μηχανικού αναλαμβάνει την κατεδάφιση των καιόμενων κατοικιών. Ένα ακόμα επιταγμένο πλοίο, το ΑΝΔΡΟΣ, έρχεται και παραλαμβάνει τραυματίες. Η τραγωδία των τριών νησιών συγκινεί τη διεθνή κοινότητα. Ο αρχηγός του 6ου αμερικάνικου στόλου, Ναύαρχος Κάσσιντυ, εγκαθίσταται στην Πάτρα και εφοδιάζει με τρόφιμα και φάρμακα τα τρία νησιά που υπέστησαν καταστροφή. Το απόγευμα από μια αναζωπύρωση της φωτιάς καίγεται και η ιστορική εκκλησία της Φανερωμένης με όλους τους θησαυρούς που έκρυβε μέσα στα ερείπια. Μια ημέρα αργότερα, συνεργεία Ελλήνων, Άγγλων και Αμερικάνων στρατιωτών προσπαθούν ακόμα να σβήσουν τις φωτιές και να βρουν τυχόν ζωντανούς κάτω από τα ερείπια.

Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες κατοίκων που σώθηκαν

Οι μαρτυρίες κατοίκων που διασώθηκαν είναι συγκλονιστικές και περιγράφουν τις πρώτες στιγμές μετά τον σεισμό.

♦«Όλη η γη κουνιότανε τρομακτικά. Τα τρία παιδιά μου έκλαιγαν συνεχώς και δεν είχα τι να τα ταΐσω. Γι’ αυτό ήλθα στην Αθήνα. Χτες το πρωί κοιμόμουνα με τα παιδιά μου στον κήπο του σπιτιού. Όταν ξαφνικά άρχισε ένας τρομακτικός σεισμός. Το σπίτι μου έπεσε και έτσι έχασα τα πάντα. Οι γειτόνισσές μου, οι περισσότερες πλακώθηκαν από τις πέτρες. Δεν μπορούσα να βοηθήσω κανένα. Άρπαξα τα τρία μου μικρά και άρχισα να τρέχω σαν τρελή στα χωράφια».

♦«Σώθηκα γιατί είχα την προαίσθηση ότι θα γίνει και νέος σεισμός. Μετά τις πρώτες δονήσεις απαγόρευσα στη γυναίκα μου να ξαναμπεί στο σπίτι. Έτσι τα βράδια κοιμόμαστε έξω στην αυλή του σπιτιού. Το πρωί, δεν ξέρω πώς, το μικρό μου παιδί που είναι πέντε ετών μπήκε μέσα. Τότε ακριβώς άρχισε ο σεισμός. Ρίχτηκα ανάμεσα στις πέτρες, τους ασβέστες και τις σανίδες που έπεφταν γύρω μου και πήρα το παιδί μου. Πώς σωθήκαμε ούτε κι εγώ ξέρω. Τώρα δεν έχω τίποτα. Όλα τα υπάρχοντά μου πλακωθήκανε».

♦«Η Σάμη κατάκειται πλέον στα ερείπια. Εδέχθη το μεγαλύτερο πλήγμα. Δεν έμεινε τίποτε όρθιο. Υπολογίζω τους φονευθέντας εις 40 με 45, ενώ οι τραυματίες ανερχόμεθα σε 30. Ο πληθυσμός της κοινότητάς μας έφθανε τους 1.300 κατοίκους. Το τί έγινε είναι απερίγραπτο».

♦«Θα μου μείνει αξέχαστος αυτός ο υποχθόνιος κρότος που προηγήθηκε της δονήσεως. Ενόμισα πως άνοιξαν τα έγκατα της γης και απ΄ εκεί έβγαινε ένας ρόγχος φοβερός. Κατόρθωσα να λυτρωθώ από τις πλάκες που με σκέπαζαν. Έφθασα κάτω από ένα δέντρο, όπου έμεινα από τις 6 το πρωί μέχρι τις 6 το βράδυ χωρίς να βάλω στο στόμα μου μια σταγόνα νερού. Με μετέφεραν μετά στην παραλίαν, όπου μετά πάροδον ωρών και χωρίς καμιά πρώτη βοήθεια μπήκαμε στο πλοίο».

Σχολιασμός

Κοινοποιήστε το: