Ηλειακά Νέα - Νέα & Ειδήσεις από την Ηλεία,Πύργος,Ήλιδα,Ζαχάρω,Ολυμπία.
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ:
Αρχική Επίσημη ιδεολογία του ελληνικού κράτους είναι ο κοτζαμπασισμός

Επίσημη ιδεολογία του ελληνικού κράτους είναι ο κοτζαμπασισμός

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΑΜΗ

Σε πολλές χώρες του κόσμου η δομή των ενόπλων δυνάμεων περιλαμβάνει αλυσίδα διοίκησης που έχει επί κεφαλής τον  Προέδρο του Κράτους ή τον Πρωθυπουργό. Εδώ, στην Ελλάδα,  ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αν και σύμφωνα με το Σύνταγμα είναι ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, στην πραγματικότητα δεν έχει ρόλο στην αλυσίδα διοίκησης.

Ο ρόλος του είναι συμβολικός.  Την διοίκηση σύμφωνα με το Σύνταγμα ασκεί  η Κυβέρνηση, όπως ο νόμος ορίζει, με ότι αυτο συνεπάγεται όταν η ρύθμιση των ζητημάτων που αφορούν την εθνική ασφάλεια  είναι δέσμια και κατά διακριτική ευχέρεια της εκάστοτε κυβέρνησης. 

Κατα καιρούς έχουμε δει ακραία κοματικοποίηση,σπατάλη δημοσίου χρήματος σε εξοπλισμούς που δεν εξυπηρετούν την εθνική ασφάλεια,υποβάθμιση της αμυντικής βιομηχανίας,  έλλειμμα αμυντικής σχεδίασης, μειωμένο αξιόμαχο, κτλ.  Παράλληλα, η στρατηγική για την άμυνα και την εθνική ασφάλεια δεν μπορεί να σχεδιαστεί εκτός του πλαισίου που ορίζει η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, με άμεσο αποτέλεσμα η αμερικανική  πολιτική να επηρεάζει στόχους και αποφάσεις. 

Στο πλαίσιο αυτό οι ελληνοτουρκικές διαφορές, οι οποίες προυπάρχουν της ένταξης στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση,  καλουπώνονται στην ισχυρή πίεση που ασκεί ο προσανατολισμός της κοινής συμμετοχής  στο ΝΑΤΟ, με την Τουρκία να προσφέρει υπηρεσίες  στα Αγγλοαμερικανικά, τα Γερμανικά κτλ συμφέροντα, (ασφάλειας, οικονομικά, ενεργειακά) με  αντάλλαγμα την εκπλήρωση ρεβιζιονιστικών στόχων.  

Δεν θα είναι υπερβολή αν πούμε ότι το τρέχον status quo, οπως έχει διαμορφωθεί απο την Συνθήκη της Λωζανης και εντεύθεν, είναι αποτέλεσμα της Αμερικανικής πολιτικής των Τουρκικών πιέσεων, της ΕΕ αδιαφορίας και της Ελληνικής  υποχωρητικότητας. Λαμβάνοντας  ως βάση εκκίνησης το περιγραφόμενο υπόβαθρο, στο παρόν άρθρο  θα προσπαθήσω να ρίξω φως στα αίτια της ελληνικής υποχωρητικότητας.

Το 1821, η επανάσταση των  σκλαβωμένων Ελλήνων, αν και έδιωξε τους Οθωμανούς απο ένα τμήμα των επι 3.000 χρόνια ελληνικών εδαφών, δεν κατάφερε να απαλλαγεί απο τους κοτζαμπάσιδες και τον κοτζαμπασισμό.

 Οι κοτζαμπάσιδες, κληρονομιά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στο νεοσύστατο κράτος, με εμφύλιες συρράξεις, ξεδιαντροπιά, αυθαιρεσία και  δολοπλοκίες κατάφεραν να επιβάλουν την θέλησή τους στον τρόπο λειτουργίας του νέου κράτους με άμεσο αποτέλεσμα ακόμη και σήμερα ενα τμήμα του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου να είναι απόγονοι προυχοντικών οικογενειών.

 Για να συντελεστεί αυτό,  κάθε σοβαρός προβληματισμός γύρω απο την ιδέα της Δημοκρατίας, την ιστορία και την κοινωνική απελευθέρωση συνθλίβεται απο τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους και του  παρακράτους που ελέγχουν παρασκηνιακά όλες τις πτυχές της δημόσιας ζωής (πολιτικές, οικονομικές, πνευματικές). Στο πλαίσιο αυτό προτεραιότητα της δημόσιας πολιτικής δεν είναι η  εθνική ασφάλεια, τα ζωτικά συμφέροντα και οι  ανάγκες κάθε ατόμου, προτεραιότητα είναι τα συμφέροντα  της ελίτ και των ελεγχόμενων απο αυτούς. 

Η  φιλοσοφία αυτή  όχι μόνο καταστέλλει αλλά και  εκμεταλλεύεται για ίδιο όφελος τους δημιουργικούς αγώνες του λαού χωρίς την ίδια στιγμή να νοιάζεται για την αντιμετώπιση της διαχρονικής τουρκικής επεκτατικότητας. Αν η Τουρκία δεν θίγει τα δικα τους συμφέροντα είναι μια  αδιάφορη Τουρκία  και χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της νοοτροπίας  είναι η σφαγή  της Σμύρνης, ο ξεριζωμός των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, η τουρκική εισβολή στην Κύπρο κτλ.

Συμπέρασμα :Όσο και αν ψάξεις στην ιστορία πολύ δύσκολα θα βρεις  τόσο ανεύθυνο  και διεφθαρμένο κράτος για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Το Σύνταγμα της χώρας βρίθει γενικοτήτων και ασαφειών  για να μπορεί η εκτελεστική εξουσία να δρα κατά το δοκούν χωρίς να ελέγχεται απο τον λαό μέσω της νομοθετικής ή της δικαστικής εξουσίας. 

Η νομοθετική εξουσία επίσης νομοθετεί κατά το δοκούν των ισχυρών του χρήματος και της πολιτικής ή κατά το πως  υπαγορεύουν τα υπερεθνικά συμφέροντα,  χωρίς πολλές φορές οι νομοθέτες να διαβάζουν αυτά που ψηφίζουν  και αυτό συμβαίνει επειδή δεν υπάρχει δεύτερο ελεγκτικού χαρακτήρα νομοθετικό σώμα ή Συνταγματικό δικαστήριο. Επίσης σημαντικό είναι και το γεγονός ότι ο Στρατός  είναι ακέφαλος, εξέλιξη η οποία εξηγεί και τα πολλά  πραξικοπήματα ή απόπειρες πραξικοπημάτων που κατά καιρούς έχουν εκδηλωθεί  στην Ελλάδα. 

Αν  κάποιος μελετήσει το πλέγμα διατάξεων που καθορίζει την δομή διοίκησης των ενόπλων δυνάμεων  θα αντιληφθεί ότι αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων είναι ο κανένας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, στην περίοδο της ειρήνης  ο πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι συμβολικός αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων την διοίκηση των οποίων ασκεί η Κυβέρνηση, δλδη το Υπουργικό Συμβούλιο δια των κατευθύνσεων του  ΚΥΣΕΑ και στην πράξη η αλυσίδα διοίκησης ξεκινά απο τον υπουργό Άμυνας. 

 Στον πόλεμο την διοίκηση των ενόπλων δυνάμεων  την αναλαμβάνει ο Α/ΓΕΕΘΑ, ο οποίος  ενώ στην ειρήνη είναι εκτελεστικό όργανο χωρίς πολιτικές εξουσίες, στον πόλεμο εντελώς αυθαίρετα και με καταστρατήγηση  της λαϊκής κυριαρχίας παραχωρούνται  και πολιτικές εξουσίες στους Στρατιωτικούς. Αυτή η καλά κρυμμένη παγκόσμια  πρωτοτυπία της απουσίας του Προέδρου της  Δημοκρατίας και του Πρωθυπουργού απο την διοίκηση των ενόπλων δυνάμεων, αλλά και η πολιτειακή  αυτοκατάργηση σε περίπτωση πολέμου  με την μεταβίβαση της Αρχιστρατηγίας στον Α/ΓΕΕΘΑ είναι και η βασική πηγή της Ελληνικής υποχωρητικότητας. 

 Εκ των πραγμάτων φαίνεται ότι η πολιτική και η οικονομική ελίτ έχουν φροντίσει να μην αναλαμβάνουν την ευθύνη  της πολιτικής κατεύθυνσης και των πράξεων τους για να μην κινδυνέψει η επιβίωση των συμφερόντων τους. Επομένως, η σημασία της έννοιας της Εθνικής Ασφάλειας της  Ελληνικής Δημοκρατίας δεν είναι  τα προβλήματα ασφάλειας των ατόμων, της κοινωνίας και του κράτους. 

Η έννοια της ασφάλειας είναι ένα πλέγμα ιδιωτικών δογμάτων και ιδιωτικών εννοιών ασφάλειας και προστασίας των  παλιών και σύγχρονων κοτζαμπάσηδων.

Σχολιασμός

Κοινοποιήστε το: