Ηλειακά Νέα - Νέα & Ειδήσεις από την Ηλεία,Πύργος,Ήλιδα,Ζαχάρω,Ολυμπία.
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ:
Πληρώνουμε φόρο ανοησίας

Πληρώνουμε φόρο ανοησίας

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΑΜΗ

200 χρόνια μετά την ένοπλη εξέγερση των Ελλήνων εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η σημερινή σύγχρονη Ελλάδα, όπως αυτή αποτυπώθηκε μετά την  εθνική ταπείνωση της μικρασιατικής καταστροφής και την συνθήκη της Λωζάνης, δύσκολα μπορεί να πει κάποιος ότι αποτέλεσε ή αποτελεί ιδεολογικό, πολιτικό  και κοινωνικό υπόδειγμα. 

Στον μετα- οθωμανικό χώρο η απελευθερωμένη Ελλάδα  στήθηκε στα θεμέλια  του κοτσαμπασισμού με αποτέλεσμα να επικρατήσει  η εκμετάλλευση, η διαπλοκή, η συνωμοσία, η  εξόντωση της διαφορετικής σκέψης, πολλές φορές και με μεθόδους  που χρησιμοποιούν οι εγκληματίες.

 Χαρακτηριστικά παραδείγματα  τρόπου λειτουργίας είναι η διαχρονική άμεση ή έμμεση αρπαγή των δανείων του ελληνικού κράτους από τους κοτσαμπάσιδες, η  άγρια εκμετάλλευση των πολλών από τους λίγους, ο ανελέητος ψυχολογικός  πόλεμος ενάντια στον λαό, κ. α. 

Σήμερα, αρκετά χρόνια  μετά, δεν θα είναι υπερβολή αν πούμε  ότι η σημερινή Ελλάδα είναι μια κατασκευή – προέκταση εκείνης της  εποχής, δεδομένου ότι μεγάλο τμήμα της οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας  είναι ή  απόγονοι των κοτσαμπάσιδων, ή εφαρμόζουν μεθόδους  που  χρησιμοποιούσαν οι κοτσαμπάσιδες, (όσοι  δεν είναι απόγονοι) ,  καθώς ο τρόπος λειτουργίας του κράτους,  ο πυρήνας της ιδεολογίας  του, χαρακτηρίζεται απο  κακοδιαχείριση,  φαυλοκρατία, νεποτισμό, κτλ με άμεσο  αποτέλεσμα οι θεσμοί και τα κέντρα λήψης των αποφάσεων να  αποφασίζουν με γνώμονα τα υλικά και συμβολικά συμφέροντα των  προνομιούχων.  

Η Δημοκρατία, η αστική, στην πραγματικότητα είναι μια άτυπη  συγκατοίκηση  εγχώριων και ξένων νταβατζήδων που  μοιράζουν προνόμια  στους εκλεκτούς ( πολιτικούς κ επιχειρηματίες) για να τους χρησιμοποιούν  σε  ρόλο εγγυητή της υπακοής,  εκμεταλλευόμενοι και την απουσία κοινωνίας με σαφή γραμμή σκέψης και πράξης  σε ότι αφορά τον στόχο της  δημιουργίας  μιας νέας οικονομικής και πολιτικό- κοινωνικής τάξης – πλειοψηφίας με κατεύθυνση την παραγωγή κοινωνικής ευημερίας και την προστασία των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. 

Στο πλαίσιο αυτό βασικά  εργαλεία   για την παγίωση της ομοιογένειας είναι διχασμός, η υπεραστικοποίηση, ο έλεγχος των συστημάτων επικοινωνίας και ο έλεγχος  του εκπαιδευτικού συστήματος, μέσω των  προγραμμάτων σπουδών και του  συστήματος εισαγωγής στα πανεπιστήμια που λειτουργεί ως αναστολέας της επιλογής και της αυτορρύθμισης με συνέπεια και την καλλιέργεια του ραγιαδισμού που προκαλεί  σοβαρό έλλειμμα  ατομικής και κοινωνικής αυτοπεποίθησης. 

Συμπέρασμα :Το σκηνικό πολέμου, ως αποτέλεσμα των χρόνιων  προβλημάτων  και εσχάτως της πανδημίας Covid-19,  έχει δημιουργήσει συνθήκες οι οποίες ευνοούν την μεταφορά πλούτου απο τους πολλούς στους λίγους κ την καταστρατήγηση  των ατομικών κ  κοινωνικών δικαιωμάτων. Ζούμε σ’ έναν  σκοτεινό λαβύρινθο χωρίς χάρτη διεξόδου κ με πλήθος κινδύνων να απειλούν την  προσωπική ασφάλεια κ ανάπτυξη, οταν την ίδια στιγμή ο συστημικός πολιτικός λόγος  παίζει μόνος του στα ελεγχόμενα μμε με αποτέλεσμα να εξελίσσεται περαιτέρω το ολιγαρχικό σύστημα. 

Όποιος εκφράζει  τεκμηριωμένη αντίσταση στην εξαθλίωση χαρακτηρίζεται γραφικός, άσχετος  κτλ για να μην προκύψει ανθεκτική αντίθεση κ για να  μην αντιμετωπίζεται εχθρικά απο την κοινή γνώμη η κατεύθυνση που  καλλιεργούν τα  συστημικά μμε, με άμεσο αποτέλεσμα να έχει, μεταξύ άλλων, αρχίσει να μειώνεται δραματικά ο δημόσιος χώρος. Μεγάλη ευθύνη για όσα συμβαίνουν έχει και η κοινωνία των 2/3, η οποία άθελά της έχει γίνει δούρειος ίππος της ολιγαρχίας.

Η εκλογική συμπεριφορά  των φτωχών στρωμάτων είναι ένα ερώτημα επειδή μετά τις εκλογές όλοι διαμαρτύρονται στα social media στους δρόμους, παντού, για την κακοδιαχείριση, την  ευνοιοκρατία, την  διασπάθιση δημόσιου χρήματος, κτλ.  

Όταν όμως φτάνουν οι εκλογές όλα τα προβλήματα λύνονται ως δια μαγείας και ξανά – ψηφίζουν αυτούς που έχουν οδηγήσει τους ίδιους και τα 2/ 3 της κοινωνίας σε οικονομική εξαθλίωση και ιδεολογική  εξουδετέρωση. Κατά συνέπεια, πληρώνουμε και φόρο ανοησίας γιατί οταν  υπάρχει ταυτότητα, αλλά αυτή η ταυτότητα δεν έχει τελικά την δύναμη να αποκηρύξει το αρνηθέν στις εκλογές, τότε αυτή η κοινωνία πάσχει απο σοβαρό έλλειμμα αντίληψης της πραγματικότητας και κριτικής ικανότητας και όπως αναφέρω παραπάνω  η αβουλία  έχει προκύψει ως αποτέλεσμα του τρόπου λειτουργίας του εκπαιδευτικού συστήματος, δλδη φαύλος κύκλος δεδομένου ότι οι θεσμικές διέξοδοι έχουν μπλοκαριστεί, οταν απο την άλλη πλευρά η κοινωνική πλειοψηφία έχει  μετατραπεί σε χειραγωγήσιμη μάζα.

Τώρα, στον παρόντα χρόνο, χώρες με σαθρά κοινωνικοθεσμικά πλαίσια, όπως η Ελλάδα, θα δυσκολευτούν να βρουν βηματισμό στην νέα παγκόσμια κανονικότητα που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται με όχημα την πανδημία, μια κανονικότητα η οποία όπως εκ των πραγμάτων φαίνεται θα έχει φτώχεια, πείνα και βία. 
Στο πλαίσιο αυτό, η «συνθηκολόγηση» με την λάθος, κατεύθυνση του παρελθόντος και το ευκαιριακό θέτει  σε σοβαρό κίνδυνο την κοινωνική επιβίωση και την εθνική ασφάλεια.

Σχολιασμός

Κοινοποιήστε το: